acyclovir แท็บเล็ต 0.1g

แท็บเล็ต Aciclovir ใช้สำหรับการรักษาต่อไปนี้:
1. HERPES Simplex Virus Infection: สำหรับกรณีเริ่มต้นและการเกิดซ้ำของการติดเชื้อไวรัสเริมอวัยวะเพศ การบริหารช่องปากของผลิตภัณฑ์นี้ใช้เป็นมาตรการป้องกันสำหรับกรณีที่เกิดซ้ำ
2. Herpes Zoster: สำหรับการรักษาโรคเริมงูสวัดในบุคคลที่มีการทำงานของภูมิคุ้มกันปกติและกรณีที่ไม่รุนแรงในบุคคลที่มีภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่อง
3. การรักษา Varicella ในบุคคลที่มีภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่อง

[ข้อกำหนด] 0.1g

[การใช้งานและปริมาณ] การบริหารช่องปาก (ดูคู่มือคำแนะนำสำหรับรายละเอียด)

[บรรจุภัณฑ์] แผ่นแข็ง PVC สมุนไพร, PTP อลูมิเนียมฟอยล์พุพองบรรจุภัณฑ์ . 12 ชิ้นต่อบอร์ด, 2 บอร์ดต่อกล่อง

[ความถูกต้อง] 36 เดือน

ชื่อสามัญและส่วนผสมหลัก

ชื่อสามัญ: แท็บเล็ต aciclovir

ส่วนผสมหลัก: aciclovir ซึ่งเป็นอะนาล็อกนิวคลีโอไซด์ purine สังเคราะห์ที่มีฤทธิ์ต้านไวรัส

การกระทำทางเภสัชวิทยา

Aciclovir เป็นอะนาล็อกนิวคลีโอไซด์ที่ยับยั้งการสังเคราะห์ DNA ของไวรัส มันเป็นฟอสโฟรีเลชั่นโดยไคเนสของไวรัส thymidine เพื่อสร้างอนุพันธ์ของ monophosphate ซึ่งจะถูก phosphorylated เพิ่มเติมโดยเอนไซม์เซลล์โฮสต์ไปยังรูปแบบ di- และ tri-phosphate รูปแบบ tri-phosphate ของ aciclovir สามารถยับยั้งการยับยั้ง DNA polymerase ของไวรัสได้รวมเข้าด้วยกันและยุติการเติบโตของห่วงโซ่ DNA ของไวรัสที่กำลังเติบโตซึ่งยับยั้งการจำลองแบบของไวรัส

ข้อบ่งชี้

การติดเชื้อไวรัสเริม Simplex:

เริมอวัยวะเพศ: มันใช้สำหรับการติดเชื้อไวรัสเริมที่อวัยวะเพศ สำหรับผู้ป่วยที่มีกรณีกำเริบการบริหารช่องปากของ aciclovir สามารถใช้เป็นมาตรการป้องกันเพื่อลดความถี่และความรุนแรงของการเกิดซ้ำ

โรคเริมในช่องปากและผิวหนัง: มีประสิทธิภาพในการรักษาโรคเริมในช่องปากและโรคเริมและใบหน้าที่เกิดขึ้นอีก

Herpes Zoster: มันถูกระบุไว้สำหรับการรักษาโรคเริมงูสวัดในผู้ป่วยที่มีการทำงานของระบบภูมิคุ้มกันปกติเช่นเดียวกับกรณีที่ไม่รุนแรงในผู้ป่วยที่มีภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่อง ช่วยบรรเทาอาการเช่นอาการปวดผื่นและความก้าวหน้าของโรค

Varicella ในผู้ป่วยที่มีภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่อง: ใช้ในการรักษา varicella (chachoutpox) ในบุคคลที่มีระบบภูมิคุ้มกันบกพร่องโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อลดความรุนแรงของโรคลดระยะเวลาของอาการและป้องกันภาวะแทรกซ้อน

ปริมาณและการบริหาร

สำหรับโรคเริมอวัยวะเพศ (ตอนเริ่มต้น): โดยปกติแล้วปริมาณที่แนะนำคือ 200 มก. รับประทานรับประทานห้าครั้งต่อวันเป็นเวลา 10 วัน

สำหรับเริมอวัยวะเพศ (ตอนกำเริบ): 200 มก. ถ่ายปากเปล่าห้าครั้งต่อวันเป็นเวลา 5 วัน; หรือ 400 มก. วันละสองครั้งเป็นเวลา 5 วัน

สำหรับการรักษาด้วยการปราบปรามของโรคเริมอวัยวะเพศ: 400 มก. ถ่ายปากเปล่าวันละสองครั้งนานถึง 12 เดือน

สำหรับโรคเริม Zoster: ในผู้ป่วยที่มีภูมิคุ้มกันบกพร่องขนาดยา 800 มก. รับประทานวันละห้าครั้งเป็นเวลา 7 ถึง 10 วัน

สำหรับ varicella ในผู้ป่วยที่มีภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่อง: ปริมาณจะถูกปรับตามสภาพของผู้ป่วยมักจะต้องใช้ปริมาณที่ค่อนข้างสูงกว่าและควรดำเนินการภายใต้การดูแลทางการแพทย์ที่เข้มงวด

อาการไม่พึงประสงค์

ปฏิกิริยาทางเดินอาหาร: คลื่นไส้อาเจียนท้องเสียปวดท้องและอาการเบื่ออาหารเป็นเรื่องธรรมดา

ปฏิกิริยาของระบบประสาทส่วนกลาง: ปวดศีรษะวิงเวียนอ่อนเพลียความสับสนและแรงสั่นสะเทือนอาจเกิดขึ้น ในกรณีที่รุนแรงอาจเห็นภาพหลอนและอาการชักโดยเฉพาะอย่างยิ่งในผู้ป่วยที่มีการด้อยค่าของไต

ปฏิกิริยาของไต: ความเป็นพิษต่อไตสามารถเกิดขึ้นได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อยาได้รับยาในปริมาณสูงหรือในผู้ป่วยที่มีภาวะไตวายที่มีอยู่ก่อน อาการอาจรวมถึงการเพิ่มขึ้นของยูเรียไนโตรเจนในเลือดและระดับ creatinine และในกรณีที่รุนแรงไตวายเฉียบพลัน

ปฏิกิริยาของผิวหนัง: อาจมีการรายงานผื่นคันและความไวแสง

ข้อห้าม

ภาวะภูมิไวเกินกับ aciclovir หรือ valacyclovir (prodrug ของ aciclovir)

การด้อยค่าของไตอย่างรุนแรงโดยไม่ต้องปรับขนาดยาอย่างเหมาะสมเนื่องจากอาจนำไปสู่การสะสมยาและเพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดอาการไม่พึงประสงค์

ข้อควรระวัง

การทำงานของไตควรได้รับการตรวจสอบอย่างสม่ำเสมอโดยเฉพาะอย่างยิ่งในผู้ป่วยที่มีโรคไตวายเรื้อรังที่มีอยู่ก่อนหรือผู้ที่ได้รับการรักษาด้วยปริมาณสูงเนื่องจาก aciclovir ส่วนใหญ่ถูกขับออกมาจากไต

ควรรักษาความชุ่มชื้นให้เพียงพอในระหว่างการรักษาเพื่อลดความเสี่ยงของความเสียหายของไต

ควรใช้ความระมัดระวังเมื่อใช้ aciclovir ในผู้ป่วยสูงอายุหญิงตั้งครรภ์และผู้หญิงให้นมบุตร หญิงตั้งครรภ์ควรใช้เมื่อผลประโยชน์ที่อาจเกิดขึ้นนั้นแสดงให้เห็นถึงความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นกับทารกในครรภ์และควรให้นมบุตรผู้หญิงให้หยุดการเลี้ยงลูกด้วยนมในระหว่างการรักษา

มันอาจโต้ตอบกับยาอื่น ๆ เช่น probenecid ซึ่งสามารถเพิ่มความเข้มข้นของพลาสมาของ aciclovir ดังนั้นจึงเป็นสิ่งสำคัญที่จะต้องแจ้งให้แพทย์ทราบถึงยาทั้งหมดที่ถูกนำไปใช้เพื่อหลีกเลี่ยงการมีปฏิสัมพันธ์ยาที่อาจเกิดขึ้น